Australie: Dag 20-21 Ceduna-nullarbor-esperance

Dag 20: Dan beginnen we eindelijk aan de tocht door de Nullarbor, ruim 1200 km door een soort woestijn, geen zand woestijn maar meer steppe-achtig. Het uitzicht en begroeiing verandert om de haverklap overigens. Wat valt er nou op die 1200km: de zinderende hitte in de middag, 40c, het vrijwel afwezig zijn van dieren, veel te heet, de enorme Road Trains, vrachtwagen combinaties van 3 combinaties (!) lang… hoe krijg je dat over een rotonde? Iedereen zwaait na elkaar wanneer je weer iemand ziet, dat je 2,5 uur aan tijd terug gaat….. of terug de tijd in gaat zo U wilt, dat hiervoor de cruise control is uitgevonden en de ook airco, dat je niet veel vers eten moet inslaan wanneer je onderweg gaat, die kan je halverwege allemaal inleveren bij de quarantaine check van West Australie…. dat wij dus 1,5 kilo fruit naar binnen hebben gepropt die ochtend toen we daar achter kwamen…. 🙂 Wel gezond bezig dus. 

Er zijn veel mooie lookouts, waaronder die van de Bunda Cliffs. Wil je echt alles kunnen zien op deze route dan moet je een 4WD auto hebben. Uiteindelijk zijn we 200 km voor het einde gestopt, toen werd het donker. En dan kan je beter niet doorrijden om een kangeroe op je voorruit te voorkomen. 

Dag 21: Laatste stukje van de overtocht begonnen rond 7 uur, in de regen, want dat kan het dus ook in de woestijn. Bij het eindpunt Norseman moesten we een keuze maken naar het noorden, daar is een van de grootste mijngebieden van Australie, of naar het zuiden naar de mooie kuststreek. Aangezien we hadden gecheckt dat het in het noorden tegen de 40c aan zou zijn, hebben we uiteindelijk gekozen om naar de kuststreek te rijden, wellicht dat we later deze vakantie nog naar die mijnstreek gaan. In Esperance hebben we een mooie plaats op een campsite aan het strand. Als afsluiting daar een lekkere lunch met zalm en reuzegarnalen gegeten!